Calendar.

Εκδήλωση με θέμα τις μαθησιακές δυσκολίες και παρουσίαση βιβλίου

Οι μαθησιακές δυσκολίες τα τελευταία χρόνια είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο. Αντιμετωπίζει το παιδί μου τέτοιου είδους προβλήματα; Υπάρχει τρόπος να μάθω, να καταλάβω τι συμβαίνει ώστε να το βοηθήσω; Τι είναι οι διαταραχές στην ανάγνωση και στα μαθηματικά, η δυσορθογραφία και η δυσγραφία; Δημιουργούν ζητήματα προσαρμογής στην κοινωνική ζωή του παιδιού μου και προβλήματα συμπεριφοράς; Γιατί  τα άλλα παιδιά τα καταφέρνουν καλύτερα;

Αν είμαι εκπαιδευτικός ποια προβλήματα δημιουργούνται στην τάξη όταν έχω παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες; Ποιες είναι οι εκπαιδευτικές και συναισθηματικές ανάγκες αυτών των παιδιών; Ποιες τεχνικές μπορούν να με βοηθήσουν;

Η Άννα Γαϊτανίδου, ειδική παιδαγωγός με Msc Παιδικής και Νεανικής Ψυχολογίας, θα δώσει απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, ενώ παράλληλα θα παρουσιάσει το βιβλίο της “Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η ορθογραφία”από τις εκδόσεις Γλαύκη.

Πρόκειται για μια μέθοδο διδασκαλίας της καταληκτικής ορθογραφίας του δημοτικού με οπτικοποιημένα παραμύθια και ασκήσεις για κάθε κανόνα, πιο βιωματική και παιγνιώδη, ώστε τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης και αυτά που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες να μπορούν να αλληλεπιδράσουν και να παίξουν μαθαίνοντας ορθογραφία. Στο βιβλίο γίνεται επεξεργασία της ορθογραφίας των βασικών ουσιαστικών, ρημάτων, μετοχών και επιθέτων, καθώς και θεμάτων που δυσκολεύουν πολύ τους μαθητές, όπως η συμφωνία άρθρου – ουσιαστικού, η διάκριση μεταξύ –ο / –ω και –ι /-ει, η παραγωγική ορθογραφία κ.α. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου υπάρχει παράρτημα με βιωματικά και θεατρικά παιχνίδια για την τάξη, το σπίτι και τους χώρους θεραπείας, καθώς και παιχνίδια ορθογραφίας στο βιβλίο με ζωγραφική και αυτοκόλλητα.

«Μην γίνεσαι υπερβολική». «Μήπως παρεξήγησες;». «Μήπως έδειξες με τη στάση σου ότι ήθελες κι εσύ;». «Τι φορούσες;». «Αυτό με τη σεξουαλική παρενόχληση έχει γίνει και λίγο της μόδας τελευταία». «Ένα αθώο φλερτ είναι». Είναι αθώο το φλερτ όταν διακυβεύεται η δουλειά σου και η επιβίωσή σου;

Η Ακτιβιστική Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου παρουσιάζει την παράσταση Θεάτρου Φόρουμ «Δώσ’μου ένα φιλάκι» και μας καλεί να διερευνήσουμε μαζί το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας.

“Η Εργατική λέσχη Νέας Σμύρνης διοργανώνει συζήτηση με το συγγραφέα Βασίλη Τσιράκη με αφορμή την έκδοση του νέου του μυθιστορήματος «Οι Αλώβητοι». Σάββατο 5/10 στις 7.30μμ Ελευθερίου Βενιζέλου 12, Νέα Σμύρνη.”

Όπως γράφει ο Περικλής Παυλίδης: “Στο μυθιστόρημά του «Οι αλώβητοι» (εκδ. Τόπος, 2019) ο Βασίλης Τσιράκης καταπιάνεται με μια από τις πιο κρίσιμες και καθοριστικές περιόδους της νεότερης ιστορίας, από τις αρχές του εμφυλίου έως την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Την περίοδο αυτή η χώρα βρέθηκε στο προσκήνιο των μεγάλων κοινωνικώνσυγκρούσεων που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα, με τον λαό πρωταγωνιστή στα πιοπροωθημένα και αποφασιστικά εγχειρήματα κοινωνικής χειραφέτησης. Μια εποχή εξαιρετικά δραματική και σκληρή, ως συνέπεια της σφοδρότητας των συγκρούσεων, αλλά και της αβεβαιότητας των όρων ύπαρξης των ανθρώπων. Μια εποχή στην οποία δοκιμαζόταν καθημερινά το ψυχικό τους σθένος, το ηθικό ανάστημα, οι αξίες και τα ιδανικά τους.

Βασικός τόπος του μυθιστορήματος είναι η Θεσσαλονίκη, η πόλη της προσφυγιάς. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι ήρωες του μυθιστορήματος έρχονται στην πόλη – οι περισσότεροι ξεριζωμένοι από άλλες πατρίδες – επιχειρώντας να χτίσουν μια νέα ζωή. Όμως με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη και ξετυλίγοντας το κουβάρι της αφήγησης, ο συγγραφέας μας οδηγεί σε τόπους κρίσιμων γεγονότων και εξελίξεων, όπως στην Αθήνα και την επαρχία, στα νησιά της εξορίας, αλλά και μας ταξιδεύει σε πόλεις μακρινές, όπως η Τασκένδη και το Παρίσι.

Το μυθιστόρημα του Βασίλη Τσιράκη διατηρεί στο έπακρο τη «ντοκιμαντερίστικη» οπτική των δύο προηγούμενων βιβλίων του, «Σελανίκ» (2012) και «Τα χρόνιαανάμεσα» (2016). Το περιβάλλον της πόλης, αλλά και των εκτός της πόλης τόπων της αφήγησης, οι ιστορικές μορφές και τα γεγονότα δίνονται με εξαιρετική πραγματολογική ακρίβεια, κάτι που προσδίνει στην ανάγνωση του έργου ισχυρή αίσθηση ρεαλισμού.

Είναι εμφανές ότι ο Βασίλης Τσιράκης έχει προετοιμάσει πάρα πολύ καλά το στήσιμο του ευρύτερου χωροταξικού, ιστορικο-κοινωνικού και πολιτισμικού σκηνικού, στο οποίο εμφανίζονται οι ήρωες του έργου.

Όταν λοιπόν τοποθετεί στην αφήγηση την περιγραφή συγκεκριμένων γεγονότων με πρωταγωνιστές ιστορικά πρόσωπα, όπως φερ’ ειπείν στην περίπτωση της δολοφονίας του Γιάννη Ζεύγου, μας δημιουργείται η αίσθηση ότι τα πράγματα έγιναν ακριβώς έτσι, όπως τα διαβάζουμε.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι το σκηνικό της δράσης δίνεται, σε κάθε ένα από τα 36 κεφάλαια του βιβλίου, με την αφετηριακή γλαφυρή περιγραφή των καιρικών συνθηκών, κάτι που διεγείρει ψυχικά τον αναγνώστη και οξύνει την συναισθηματική πρόσληψη της συγκυρίας.

Ωστόσο στους «Αλώβητους» η προσοχή εστιάζεται σε κάτι άλλο, το οποίο υποδεικνύει άλλωστε και ο τίτλος του βιβλίου. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι από το πρώτο βιβλίο της «χρονολογικής» αυτής τριλογίας, το «Σελανίκ», στο οποίο πρωταγωνιστεί η πόλη, και κατόπιν τα «Χρόνια ανάμεσα», στο οποίο η προσοχή επικεντρώνεται στα χαρακτηριστικά της περιόδου του μεσοπολέμου, ο Βασίλης Τσιράκης οδηγείται στους «Αλώβητους», έργο στο οποίο η έμφαση δίνεται σαφώς στους ήρωες του μυθιστορήματος.

Πρόκειται για ήρωες οι οποίοι, όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο, «σε πείσμα των «φονιάδων καιρών πασχίζουν να βγουν αλώβητοι κρατώντας ζωντανή τη μνήμη», όντας χαρακτήρες «τυπικοί», αντιπροσωπευτικοί της εποχής τους.

Αν δούμε, λοιπόν, τους ήρωες του βιβλίου υπό το πρίσμα κατεξοχήν υπαρξιακών ερωτημάτων, όπως του «ποιος μένει αλώβητος» σε μια εξαιρετικά συγκλονιστική και αντιφατική εποχή και «πώς μένει κανείς αλώβητος», τότε θα ανακαλύψουμε μια εξόχως μυθιστορηματικού τύπου εποποιία.

Μια εποποιία ανθρώπων που προσπαθούν να διαμορφώσουν στάση ζωής απέναντι σε συγκρουσιακές και επικίνδυνες καταστάσεις, η οποία δεν μπορεί να είναι καθόλου προδιαγεγραμμένη και αυτονόητη.

Στις προκεφαλαιοκρατικές κοινωνίες και στα αντίστοιχα ήδη λόγου το άτομο ακολουθούσε ένα σύνολο αρχών και κανόνων πουρύθμιζαν σχεδόν μέχρι λεπτομέρειας τη συμπεριφορά του και την προοπτική του. Το καθήκον, ως στάση του ατόμου προς τους άλλους, φίλους ή εχθρούς, ήταν πάντα λίγο ή πολύ εξαρχής δοσμένο και αυτονόητο.

Τα πράγματα αλλάζουν άρδην όταν η εξατομίκευση των ανθρώπων –με στοιχεία αποξένωσης– εντός ενός κόσμου κυριαρχούμενου από τον εμπορευματικό ανταγωνισμό κατέστησαν ασαφή τη θέση και στάση του καθενός απέναντι στονκοινωνικό του περίγυρο. Το νόημα και η στάση ζωής αποτελούν τώρα αντικείμενοαναζήτησης, διαμέσου της αντιμετώπισης υπαρξιακών διλημμάτων. Και είναι ακριβώς η ύπαρξη του ατόμου σε ένα εξόχως αντιφατικό και συγκρουσιακόκόσμο, με ανοιχτό-απρόβλεπτο μέλλον, αυτή η οποία ενεργοποιεί και αναπτύσσει τιςεσωτερικές συνειδησιακές προσπάθειες νοηματοδότησης και προσανατολισμού της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Αυτόν τον κόσμο αναπαριστά κατά προνομιακό τρόπο το μυθιστόρημα, παρουσιάζοντας την εξωτερική κοινωνική δράση των ηρώων ως συνέπεια και αποκάλυψη των εσωτερικών τους αντιφάσεων.

Σε ένα τέτοιο εξόχως αντιφατικό, αβέβαιο κόσμο τίθεται με δραματικό τρόπο τοερώτημα του πώς να υπάρξουμε, του πώς μπορεί κανείς να μείνει αλώβητος, δηλαδήπιστός στον εαυτό του, στις αφετηριακές του επιθυμίες, στους στόχους και τα ιδανικάτου, στη μνήμη που διαμορφώνει την ταυτότητα και προσωπικότητά του.

Στους «Αλώβητους» ο Βασίλης Τσιράκης τοποθετώντας τους ήρωες σε συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες σε μια πορεία ζωής περίπου τριώνδεκαετιών, δεν προδιαγράφει μονοσήμαντα την πορεία τους, αλλά ανιχνεύει τη δυνατότητα διαφορετικής ανταπόκρισης των ατόμων στις δεδομένες προκλήσεις των καιρών, ως συνέπεια διαφορετικών βιωματικών εμπειριών και διαπροσωπικών επιδράσεων που στιγμάτισαν τη ζωή τους.

Ο Βασίλης Τσιράκης μέσω των ηρώων του δοκιμάζει τις δυνατότητες των ανθρώπωννα επιλέξουν στάση ζωής, να διαμορφώσουν τη διαδρομή του βίου τους. Διότι ακριβώς ως εξατομικευμένοι πλέον ήρωες έχουν σε σημαντικό βαθμό τη δυνατότητανα κάνουν επιλογές –εντός βεβαίως συγκεκριμένων συνθηκών– και συνεπώς να φέρουν ατομική ευθύνη για τις πράξεις τους.

Στη μεγάλη γκάμα των χαρακτήρων που μας παρουσιάζει ο συγγραφέας στοπολυφωνικό αυτό μυθιστόρημα, βλέπουμε μια ενδιαφέρουσα σπουδή της ενδεχομενικότητας, του πώς δηλαδή οι άνθρωποι είναι πιθανό να ανταποκριθούν σε «φονιάδες καιρούς», γιατί ο Βασίλης Τσιράκης χωρίς να κρύβει την οπτική γωνία από την οποία βλέπει την εποχή, δίνει την δυνατότητα για πολλαπλές αναγνώσεις ώστε οαναγνώστης να αξιολογήσει με ποικίλους τρόπους το βλέμμα του συγγραφέα σε καταστάσεις και γεγονότα που σημάδεψαν αυτή την τόσο συγκλονιστική και αντιφατική περίοδο της χώρα μας”.

Στην εγχώρια παραγωγή μπίρας έχουν έρθει τα πάνω κάτω, με τις μικροζυθοποιίες να ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια. Στην Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία και –στα πλαίσια της ομάδας «Μάθε ό,τι ξέρω»– σας παρουσιάζουμε τους βασικούς τύπους μπίρας, δοκιμάζοντας 8 εγχώριες μικροζυθοποιίες και δίνοντας απαντήσεις σε μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα σχετικά με την μπίρα:

Από πού κατάγεται και πώς προήλθε; Πώς παράγεται; Ποια είναι η παλαιότερη μπίρα στον κόσμο; Ποια συστατικά και τεχνικές δίνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αρώματα και γεύσεις που βρίσκουμε στο ποτήρι μας; Είναι καλύτερα να σερβίρουμε τη μπίρα με αφρό ή χωρίς; Πόσο καιρό ζει ο άνθρωπος πίνοντας αποκλειστικά μπίρα;

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου, στις 19:30, στην Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης (Ελ. Βενιζέλου 12 & Αιγαίου, στάση ΤΡΑΜ “Αιγαίου”).

Για την καλύτερη οργάνωση της παρουσίασης δηλώστε συμμετοχή στο email μας, ergatikilesxinsmyrni@gmail.com και στα τηλέφωνα 6972209745 (Δημήτρης), 6997058251 (Γιάννης) – Κόστος συμμετοχής: 5€

Το περιοδικό Σελιδοδείκτης, με αφορμή την έκδοση του νέου του μυθιστορήματος του Γιάννη Μακριδάκη “Οι βάρδιες των πουλιών”, διοργανώνει σε συνεργασία με την Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης εκδήλωση-συζήτηση με τον συγγραφέα για το σύνολο του λογοτεχνικού του έργου, με θέμα: «Οι ήρωες του Γιάννη Μακριδάκη: από το ατομικό στο συλλογικό».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 09 Νοεμβρίου 2019 στις 19.30 στον χώρο της Εργατικής Λέσχης Νέας Σμύρνης (Λεωφ. Ελευθερίου Βενιζέλου 12 & Αιγαίου, Νέα Σμύρνη).

Είσοδος ελεύθερη!

Η Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης παρουσιάζει το βιβλίο του Γιάννη Χλιουνάκη “Παράταιρη Επανάσταση” των εκδόσεων Τόπος, το Σάββατο 21 Δεκέμβρη στις 19:00. Μαζί μας θα είναι ο συγγραφέας του βιβλίου για να συζητήσουμε μαζί του για την περίοδο της κοινωνικής σύγκρουσης 1943-1945, την πρόκληση της “αναθεωρητικής Ιστορίας” που αποτέλεσε την αφορμή για την μελέτη του, σε μια προσπάθεια κατανόησης του επαναστατικού φαινομένου στον 20ό αιώνα.

Για ένα μικρό δείγμα από το βιβλίο «Παράταιρη Επανάσταση», μπορείτε να διαβάσετε την προδημοσίευση αποσπάσματος που εξασφάλισε το Infowar εδώ: https://info-war.gr/prodimosieysi-apo-to-vivlio-paratairi-epanastasi-toy-gianni-chlioynaki/

Αντίτυπα του βιβλίου υπάρχουν ήδη στην Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης, για όσους-ες θέλουν να έρθουν… διαβασμένοι-ες στην εκδήλωση!

Σύνοψη

Το δίπολο Επανάσταση/Αντεπανάσταση παρασύρει την ελληνική κοινωνία σε μια θανάσιμη περιδίνηση, την περίοδο 1943-1945. Ο Πόλεμος, η Κατοχή, η Αντίσταση, στήνουν το σκηνικό μιας μεγάλης και βίαιης κοινωνικής σύγκρουσης καθώς η πλησμονή της ελπίδας για ένα ακαθόριστο μεταπολεμικό “Αλλιώς”, εκφρασμένη με το σύνθημα “Λαοκρατία!”, διασταυρώνεται με τη συνακόλουθη αντίδραση σ’ αυτή την προοπτική. Το βιβλίο εστιάζει στη μεγάλη πόλη και στον προσφυγικό συνοικισμό, επαναστατική εστία, τόπο συνάρθρωσης του “θέλουμε” και του “μπορούμε”.

Η πρόκληση της “αναθεωρητικής Ιστορίας” αποτελεί μόνο την αφορμή γι’ αυτή τη μελέτη, της οποίας βασικό ζητούμενο είναι η κατανόηση του επαναστατικού φαινομένου στον 20ό αιώνα. Τα αριστερά στερεότυπα γίνονται -και αυτά- αντικείμενο κριτικής εξέτασης. Η συζήτηση για τις ευθύνες της ηγεσίας σκοντάφτει συνεχώς σε αυτά καθιστώντας αδήριτη την ανάγκη να κατανοηθούν οι όροι μιας αντιπαράθεσης που ήταν ολόπλευρα πολιτική και όχι απλά στρατιωτική καθώς και η κομουνιστική ταυτότητα, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί στο Μεσοπόλεμο.

Ένας στοχασμός για την Επανάσταση μέσα από την Ιστορία.

Ο Συγγραφέας

Ο Γιάννης Χλιουνάκης γεννήθηκε το 1959, στο Αμάρι Ρεθύμνου. Στα φοιτητικά του χρόνια εντάχθηκε στον χώρο της κομμουνιστικής Αριστεράς. Μετά το ’89 σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και εργάστηκε στη Δημόσια Εκπαίδευση, στην Αμοργό. Σήμερα είναι διοικητικός υπάλληλος του υπουργείου Παιδείας.

Τη Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου στις 8 το βράδυ παρουσιάζουμε το βιβλίο “Ο κάβος του φεγγαριού” – εφηβική λογοτεχνία της Μαρίας Χατζηχριστοδούλου. Θα μιλήσει ο Στέλιος Μαρίνης και η συγγραφέας.

“Αυτό είναι ένα κυνήγι χαμένου θησαυρού, και είναι αληθινό, και εγώ θα είμαι εκεί, όταν τον βρούμε, σκεφτόταν η Καλοτίνα με καρδιοχτύπι.
Πριν την πάρει ο ύπνος από το παράθυρό της που έβλεπε στη θάλασσα, είδε ένα πεφταστέρι που αιωρήθηκε για μια στιγμή μόνο διαγράφοντας την τροχιά του και πρόλαβε να ευχηθεί. Μόνο που δεν ήξερε πως σ’ αυτό το κυνήγι υπήρχαν κι άλλοι εκτός από τους Ιταλούς…”

Οι εκδόσεις Ηλία Επιφανίου και η συγγραφέας Αρίνα Ασρίεβα Μανουηλίδη σας καλούν στην παρουσίαση του βιβλίου:

“Ο γάτος που έμοιαζε με λαγό”

Για το βιβλίο θα μιλήσει η φιλόλογος – συγγραφέας Μαρία Χατζηχριστοδούλου και η συγγραφέας.

Δραστηριότητα: Face painting

Θα ακολουθήσει δεξίωση

Ομάδα Σημείο Μηδέν |Γκέοργκ Μπύχνερ “Βόυτσεκ” | Ο Σάββας Στρούμπος και η Ελεάνα Γεωργούλη παρουσιάζουν την παράσταση και συνομιλούν για το έργο του Μπύχνερ. Ολόκληρη την παράσταση μπορείτε να τη δείτε εδώ: https://vimeo.com/118295082. Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση (θεωρητικό υλικό, συνεντεύξεις, κριτικές, φωτογραφίες κλπ) μπορείτε να δείτε εδώ: http://simeiomiden.gr/shows/woyzeckv2/

Η συζήτηση θα μεταδοθεί σε ζωντανή ροή στο youtube 

Συζήτηση του Σάββα Στρούμπου και της Έλλης Ιγγλίζ από την Ομάδα Σημείο Μηδέν για το έργο του Γεβγκιένι Ζαμιάτιν με αφορμή την παράστασή τους “Εμείς”.

Η παράσταση “Εμείς” του Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν παρουσιάστηκε σε πανελλήνια πρώτη από την Ομάδα Σημείο Μηδέν στο Θέατρο Άττις – Νέος Χώρος την περίοδο από τον Απρίλιο του 2015 ως τον Απρίλιο του 2016.

Απόσπασμα από το έργο:

Ι-330:

Αγαπητέ μου, είσαι μαθηματικός. Και ακόμη περισσότερο, είσαι φιλόσοφος των μαθηματικών. Πες μου, λοιπόν, ποιος είναι ο τελευταίος αριθμός;

D-503:

Ο ποιος; Δεν… δεν καταλαβαίνω. Ποιος τελευταίος αριθμός;

Ι-330:

Να, ο έσχατος, το αποκορύφωμα, ο απόλυτα μεγαλύτερος.

D-503:

Μα, Ι, αυτό είναι ηλίθιο. Αφού το σύνολο των αριθμών είναι άπειρο, πώς μπορεί να υπάρξει τελευταίος;

Ι-330:

Και πώς μπορεί να υπάρξει τελευταία επανάσταση; Δεν υπάρχει. Οι επαναστάσεις είναι άπειρες. Άκου τελευταία! Αυτό είναι για τα παιδιά. Το άπειρο τρομάζει τα παιδιά και τα παιδιά πρέπει να κοιμούνται καλά το βράδυ.

Λίγα λόγια για το έργο:

Το έργο Εμείς [Mbl] (γράφτηκε το 1921, εκδόθηκε το 1927) εξελίσσεται σε μελλοντικό χρόνο, περίπου 1500 χρόνια από σήμερα, ύστερα από έναν διακοσαετή παγκόσμιο πόλεμο. Στη διάρκεια του πολέμου μεγάλο μέρος του πληθυσμού αφανίζεται, χώρες καταστρέφονται και τα εναπομείναντα κράτη ενσωματώνονται σε μια ολοκληρωτική πολιτεία, το Μονοκράτος. Τον απόλυτο έλεγχο κατέχει ο Ευεργέτης, πρόδρομος του Οργουελικού «Μεγάλου Αδερφού», που συγκεντρώνει στο πρόσωπό του όλες τις μορφές εξουσίας. Οι πολίτες, η ταυτότητα των οποίων καθορίζεται αποκλειστικά από γραμματικούς και αριθμητικούς κώδικες, έχουν οικειοθελώς αποθέσει την ελευθερία τους στα χέρια του Ευεργέτη. Το Μονοκράτος έχει κυριαρχήσει στον κόσμο και μέσω του διαστημόπλοιου “Αφομοιωτής” ετοιμάζεται να επεκταθεί και σε άλλους πλανήτες. Ο έρωτας του D- 503, κατασκευαστή του «Αφομοιωτή», για την I- 330, μια αινιγματική γυναίκα που εμφανίζεται βίαια στη ζωή του, σύντομα τον φέρνει αντιμέτωπο με την αντιστροφή όλων των αξιών που πρέσβευε μέχρι τότε, αλλά και με τον ίδιο τον (άγνωστο) εαυτό του. Η I-330 εισβάλλει στον κόσμο του Μονοκράτους ως ένας άλλος θεός Διόνυσος, επιδιώκοντας να θυμίσει στους αριθμημένους ότι η φύση του ανθρώπου είναι διπλή: ένστικτα και λογική μαζί. Το να αντιστέκεσαι στο διονυσιακό στοιχείο σημαίνει να καταπνίγεις το ήμισυ της ύπαρξής σου.

Το φουτουριστικό-δυστοπικό αριστούργημα του Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν, ενέπνευσε μεταξύ άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων της τέχνης, τον Τζορτζ Όργουελ για τη συγγραφή του περίφημου “1984”, τον Άλντους Χάξλευ για το «Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος», τον Ρέι Μπράντμπέρι για το «Φαρενάιτ 451» κ.α.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Γεβγκένι Ιβάνοβιτς Ζαμιάτιν (1884-1937) γεννήθηκε στο Λεμπεντιάν, 300 χιλιόμετρα νότια της Μόσχας, από πατέρα ιερέα – δάσκαλο και μητέρα μουσικό. Σπούδασε μηχανικός αεροσκαφών στην Αγία Πετρούπολη, αλλά έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από το λογοτεχνικό του έργο. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της μετα- επαναστατικής περιόδου της Ρωσίας και εμπνευστής του «δυστοπικού» μυθιστορήματος. Συνελήφθη κατά τη διάρκεια της Επανάστασης το 1905 και εξορίστηκε, όμως επέστρεψε παράνομα στην Πετρούπολη έως το 1906, οπότε έφυγε στη Φιλανδία για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Συνελήφθη και εξορίστηκε για δεύτερη φορά το 1911, αλλά πήρε αμνηστία το 1913. Μολονότι υπήρξε στρατευμένο μέλος των Μπολσεβίκων και υποστήριξε αρχικά την Οκτωβριανή Επανάσταση, εν συνεχεία αντιτάχθηκε στο σύστημα λογοκρισίας που εφαρμόστηκε. Το 1931 ζήτησε με επιστολή του στον Στάλιν να του επιτραπεί η έξοδος από τη Ρωσία, η οποία επετεύχθη κατόπιν μεσολάβησης του Μαξίμ Γκόργκι. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Παρίσι, όπου συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Ζαν Ρενουάρ στη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας «Les Bas- Fonds». Πέθανε το 1937, σε ηλικία 53 χρονών.

Περισσότερες πληροφορίες: http://simeiomiden.gr/shows/emeis/?fbclid=IwAR2xfCicW-6535_VXsClN_t7GUVi0XzHeYS6ibb3Cl2C7_8WQK3UurYsGFQ

Teaser: https://youtu.be/EPhLgDrK9_k

Η συζήτηση θα μεταδοθεί σε ζωντανή ροή στο youtube: https://www.youtube.com/watch?v=xjcxbqnh1V8&feature=youtu.be&fbclid=IwAR2OiWefmhFHRMrGDHNvp0jPvhlhkBW-4n4zrKqUWg3_ezj6m7aZ2Y61COk