Το Κινούμενο Κάστρο
Howl’s Moving Castle / Hauru No Ugoku Shiro

Γιαπωνέζικη ταινία, σκηνοθεσία Χαγιάο Μιγιαζάκι, διάρκεια 119’
Σε μια φανταστική χώρα της Ευρώπης κάπου στις αρχές του 20ού αιώνα, η 18χρονη Σόφι, έχοντας μεταμορφωθεί σε γριούλα εξαιτίας της κατάρας μιας μάγισσας, βρίσκει καταφύγιο στο κινούμενο κάστρο του νεαρού μάγου Χάουλ, τον οποίο και βοηθά σε πλείστες δοκιμασίες, παρέα με ένα μαγεμένο σκιάχτρο, τον δαίμονα Κάλσιφερ που κινεί το κάστρο και το νεαρό βοηθό του Χάουλ

Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες – ΣτήβενΣόντερμπεργκ

Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες

Η ταινία κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών και έφερε τον σκηνοθέτη Στίβεν Σόντερμπεργκ στο προσκήνιο του Χόλιγουντ.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ 100′

Υπόθεση

Ο Γκράχαμ, ένας περιθωριακός τύπος που έρχεται ύστερα από χρόνια να μείνει στην πατρική του πόλη, κερδίζει τη συμπάθεια της Αν, της γυναίκας του καλύτερου φίλου του, ο οποίος την απατά με την αδελφή της Σίνθια. Η ταινία παρακολουθεί τη βιντεοσκόπηση των γυναικών από τον Γκράχαμ να μιλούν για τις ζωές και τη σεξουαλικότητά τους.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Τίτλος: Λευκές Νύχτες Le Notti Bianche
Σκηνοθεσία: Luchino Visconti
Είδος: Αισθηματικό Δράμα
Πρωταγωνιστούν: Marcello Mastroianni, Maria Schell, Jean Marais
Σενάριο: Luchino Visconti, Suso Cecchi D’Amico (στενός συνεργάτης στα σενάρια όλων των ταινιών του Βισκόντι)
Λογοτεχνικό έργο: Λευκές Νύχτες (Belye Noci) Fyodor Dostoievski
Διάρκεια: 107΄
Έτος: 1957
Τοποθεσίες Γυρισμάτων: Cinecitta studios Lazio Ρώμη
Τιμητικές Διακρίσεις (Kυριότερες): Βραβείο Silver Ribbon Ένωσης Κριτικών Ιταλικού Κιν/φου 1957
Αργυρός Λέων (Silver Lion) Φεστιβάλ Βενετίας 1957

Λευκες Νυχτες

Σύνοψη: Στο Λιβόρνο της Ιταλίας (λιμάνι Νότιας Ιταλίας), ο Μάριο – καινουργιοφερμένος στην πόλη, συναντά μια άγνωστη γυναίκα που κλαίει σκυμμένη σε μια γέφυρα. Τη λένε Ναταλία – κι είναι κάποια που περιμένει να γυρίσει ο εδώ κι ένα χρόνο εξαφανισμένος αγαπημένος της – πιστεύοντας στην υπόσχεση του πως θα γυρίσει.

Υπόθεση: Ένας ταπεινός υπάλληλος (Mario) πολιορκεί μια γυναίκα (Natalia) η οποία νύχτα με τη νύχτα περιμένει να γυρίσει ο εραστής της (Jean Marais) που λείπει εδώ και ένα χρόνο.
Για τρεις νύχτες θα βρίσκονται συνέχεια μαζί – σε χορούς, σε διασκεδάσεις κι εκείνος θα προσπαθεί να την κάνει να ξεχάσει το παρελθόν, έναν άνδρα που ίσως να μη γυρίσει ποτέ – προσφέροντας της τον δικό του έρωτα.

Μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Fyodor Dostoevsky με τους Μαρία Σελ, Μαρτσέλλο Μαστογιάννι, Ζαν Μαραί.

Λεπτομέρειες: Για να δημιουργηθεί το ομιχλώδες νυχτερινό τοπίο, κρεμάστηκαν τούλια απ’ το ταβάνι έως το πάτωμα στα σετς του στούντιο. Πίσω έβαλαν λάμπες του δρόμου να φέγγουν.
Η Μαρία Σελ – αυστριακής καταγωγής, έμαθε το σενάριο ακριβώς όπως ήταν Ιταλικά γιατί δεν ήθελε να ντουμπλαριστεί.

Το παιδί με το ποδήλατο – αδελφοί Νταρντέν

Κοινωνικό δράμα, συμπαραγωγής Βελγίου-Γαλλίας-Ιταλίας. Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών 2011.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ 87′

Υπόθεση

Ο Συρίλ είναι 12 χρονών και το μόνο σχέδιο στη ζωή του είναι να βρει τον πατέρα του που τον άφησε προσωρινά σε ορφανοτροφείο. Συναντά τυχαία τη Σαμάνθα, μια κομμώτρια, η οποία συμφωνεί να μένει μαζί της το αγόρι τα σαββατοκύριακα. Ο Συρίλ δεν αναγνωρίζει την αγάπη που του δείχνει η Σαμάνθα, την αγάπη που χρειάζεται απελπισμένα για να ηρεμήσει την οργή του.

Λίγα λόγια για τη ταινία

Κοινωνικό δράμα, συμπαραγωγής Βελγίου-Γαλλίας-Ιταλίας.

Το σκηνοθετικό δίδυμο των αδελφών Νταρντέν καταγράφει και πάλι με τρυφερότητα και ευαισθησία τη δυσλειτουργική σχέση γονέα-παιδιού.

Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών 2011 (μαζί με το «Κάποτε στην Ανατολία»).

Το Ορφέο Νέγκρο ή Μαύρος Ορφέας (πρωτότυπος τίτλος: Orfeu Negro) είναι ρομαντική τραγωδία του 1959 από τη Βραζιλία του Γάλλου σκηνοθέτη Μαρσέλ Καμί με πρωταγωνιστές τους Μπρένο Μέλο και Μαρπέσα Ντον. Βασίζεται στο θεατρικό έργο Orfeu da Conceição του Βινίσιους ντε Μοράες, το οποίο με τη σειρά του είναι προσαρμογή του αρχαιοελληνικού μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, τοποθετημένο στο σύγχρονο πλαίσιο σε μία φαβέλα στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού. Η ταινία ήταν βραζιλιάνικη, γαλλική και ιταλική συμπαραγωγή.

Η ταινία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και με τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
21/6: Η κραυγή – Μικελόαντζελο Αντονιόνι

Παραγωγή: Ιταλική Σκηνοθεσία: Μικελάντζελο Αντονιόνι

Πρωταγωνιστούν: Στιβ Κόχραν, Αλίντα Βάλι, Μπέτσι Μπλερ, Γκαμπριέλα Παλότα

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ1957

περίληψη

Η πρώτη ταινία της ωριμότητας του Αντονιόνι, δείχνει ακόμα την επίδραση του νεορεαλισμού σε συνδυασμό με τις φορμαλιστικές αναζητήσεις του σκηνοθέτη, με το τοπίο του Πάδου να παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ατμόσφαιρα. Η ιστορία στηρίζεται στον πόνο των ανθρώπων, στην απελπισία των σχέσεων, στη μοίρα, ενώ αποτελεί προπομπό της περίφημης «τριλογίας της αλλοτρίωσης» (Η Περιπέτεια, Η Νύχτα, Η Εκλειψη). Βραβείο καλύτερης ταινίας Φεστιβάλ Λοκάρνο 1957.

υπόθεση

Ο Αλντο έχει παράνομο δεσμό εδώ και πολλά χρόνια με την Ιρμα. Οταν όμως εκείνη πληροφορείται το θάνατο του συζύγου της στην Αυστραλία, διώχνει από κοντά της τον Αλντο για χάρη ενός άλλου άνδρα. Εκείνος νιώθει κοινωνικά και συναισθηματικά κενός. Συντετριμμένος, περιπλανιέται στην κοιλάδα του Πάδου, προσπαθώντας να βρει παρηγοριά σε τρεις άλλες γυναίκες…

Αγγλική ταινία, σκηνοθεσία Ρόμπερτ Χάμερ, διάρκεια 96’

Ένας μακρινός και φτωχός συγγενής του Δούκα του Ντασκόιν σχεδιάζει να κληρονομήσει τον τίτλο, αλλά έρχεται ένατος στην διαδοχή. Πολύ απλά, πρέπει να σκοτώσει τους υπόλοιπους!

οικογενειακή υπόθεση, 2013

Ρουμάνικη ταινία, σκηνοθεσία Καλίν Πέτερ Νέτζερ, διάρκεια 112’

Σαλβατόρε, ο αρχιληστής – 1960

Σκηνοθεσία Φραντζέσκο Ρόζι , διάρκεια 125’
Η αληθινή ιστορία του Σαλβατόρε Τζουλιάνο, που έγινε ληστής στα βουνά της Σικελίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και οι διφορούμενες σχέσεις του με τη μαφία